En zo werd ze opeens een furie

Loop je tegen iets technisch ingewikkelds aan dan helpt de gedachte – ik weet het nu NOG niet maar eigenlijk kan ik uitzoeken hoe het wel werkt.



Mijn moeder heeft uitstekende sociale vaardigheden. Niet opdringerig, altijd beleefd, prima in staat om een gesprek interessant te houden en telkens met focus op de gesprekspartner.


Al deze mooie eigenschappen laat ze varen zodra ze achter haar computer zit. Nou, eigenlijk laptop, maar omdat dat ding altijd op dezelfde plek staat zou je het ook gewoon een desktop kunnen noemen. Ook haar bureau is zo ingedeeld van, laten we hier alleen het meest noodzakelijke doen. Agenda, papier om notities te maken, wat gele en rode klapordners, zeer ongezellig. Nou en dan heb ik het nog niet over de keiharde houten bureaustoel gehad.


Kortom, de ideale opstelling en recept om lekker chagrijnig te worden.


Op bezoek bij mijn moeder

Per toeval ben ik bij mijn moeder op bezoek. Want ik woon in NL en zij in Zwitserland.


De situatie doet zich dus voor dat mijn zeer beleefde moeder iets moet gaan versturen per mail. In dit geval gaat het om een recept van speciale koekjes waar een andere zeer beleefde vrouw uit het dorp haar om vroeg.


Ik hoorde haar al iets mopperen maar ik ben gerustgesteld want achter haar bureau klinkt een vlijtig getik. Tot het moment dat ik word opgeschrikt van woorden die mijn moeder mij vroeger zeker weten heeft verboden te gebruiken.

Ik blijf verstijf zitten want ik weet wat er nu komt. En ja hoor, nog geen drie tellen later. Maaaaaaaaayyyyyyyyyyaaaaaaaaaaaaaa!!!


Op weg naar haar laptop, wat dus eigenlijk meer een desktop is, hoor ik haar allerlei verwijten maken. Verwijten die vooral betrekking hebben op haar zelf. Mijn zeer intelligente moeder bestempelt zich op dat moment tot het meest domme wezen wat deze wereld ooit heeft gezien.


En ik zie het ook. Schouders omlaag, rood aangelopen gezicht, stress overal, de hulpeloosheid spat ervan af.


Nu ze mij in zicht krijgt, laadt ze de stress aan mij uit! Van mijn beleefde moeder blijft weinig over! Ze snauwt tegen me en ze gooit bijna met de muis. Kortom mijn moeder is in een furie veranderd.


Angst

En weet je wat, ik begrijp haar ook zo goed! Wat ik zie is pure angst. Angst dat het haar niet lukt om een bijlage te koppelen aan de mail. Angst dat ze al het werk voor niets heeft gedaan. De angst gaat nog dieper want dat hoor ik haar ook zeggen… angst geen aansluiting te vinden met de “moderne” tijd.


Dus is het mijn taak om haar eerst te kalmeren. Haar te adviseren om met mij samen drie keer diep in en uit te ademen. Daarna praktisch aan de slag te gaan. En haar deze zo essentiële vraag te stellen: mama, sta je open om het te leren? Het goede nieuws is dat ze dat op dat moment was.