Veelzijdigheid - je volle potentiaal benutten



Ik neem je kort mee naar mijn privéleven. Want ik ben recent oma geworden. Het is werkelijk nog mooier en inspirerender dan ik dacht. Geen zorgen en verantwoordelijkheid, alleen het genot om van dichtbij het mogen meemaken en bewonderend toekijken hoe mijn kleinkind elke dag weer iets nieuws aan het leren is.



Het laatste is dan ook meteen de aanleiding tot dit artikel. Zelden heeft me namelijk iets zo geïnspireerd dan nu te kijken hoe vanzelfsprekend ons kleinkind wil leren om te leven. Leren zuigen, leren knijpen, draaien. Het is fascinerend om te zien over hoeveel reflexen wij als mens beschikken en zonder na te denken het willen perfectioneren. Het is onvoorstelbaar knap wat wij als mens leren om mens te worden en dat in ieder van ons hetzelfde potentiaal in zit, namelijk leven.


Mijn eigen ervaringen

In mijn verleden heb ik vaker dan me lief is te horen gekregen dat mijn veelzijdigheid nogal lastig kon zijn voor mijn carrière. Zo een label deed ook best wel veel met mij. Ik droeg het met me mee waardoor ik denk ik ook jaren heb zitten verprutsen door juist niet mijn volle potentiaal te gebruiken. Er zit een negatieve associatie in het woord veelzijdig, althans zo heb ik het geleerd te interpreteren en heb mijn veelzijdigheid dan ook zeker nooit echt serieus genomen. Tot het moment dat ik hetzelfde woord in het Engels las. Daar is een veelzijdig iemand een multi-potential. Voel je hem ook dat dit veel positiever klinkt? Een Multi-Potential daar zit wel wat in. Daar kan je iets mee in plaatst van een veelzijdig iemand waar ik meteen bang van wordt alle kanten op geslingerd te worden.


Goed, hoe ben ik tot een veelzijdig of dan wel multi-potential geworden? Omgeving en het lot dat mij naar een zeer creatieve familie heeft gestuurd waarin menselijk talent en potentiaal een plek kreeg om zich te kunnen ontplooien. Dat is een aspect, maar waar ik dus nu door mijn kleinkind achterkom is dat er ook een ander aspect is en dat is het aangeboren potentiaal en dat is nieuwsgierigheid en verwondering.


Leren als kinderen

Wanneer ik dus naar mijn kleinzoon kijk en zie wat hij binnen een week weer heeft bijgeleerd dan sta ik telkens weer versteld. Maar ik zie ook hoe zwaar het voor hem is om al deze nieuwe kennis eigen te maken. Zo heeft hij nog steeds veel slaap nodig om bij te komen.


Kortom ook hier iets om van te leren. Tenminste heb ik altijd weer de tijd nodig na een inspanning bij te komen. Of ik me de tijd neem dat is een andere vraag en die brengt me bij onze gedachtes.


Want waar gaat ons multi potentiaal dan mis? Uiteraard vaak in de omgeving waarin je opgroeit. Ofwel, kort door de bocht, door de beleveniswereld die je wordt aangereikt. Wordt je potentiaal niet aangewakkerd of wordt een van je potentiaal schaamteloos misbruikt dan ontwikkel je een afkeer of dus een deficit. Wordt je gevoed door beperkingen of door mogelijkheden? Jij kan de rekening hoe jij over iets dan denkt zelf wel opmaken.


Maar stel je nu eens voor dat jij je als volwassene weer eens verplaatst naar je tijd toen je een baby was. Dat je bewust wordt dat ook jij hebt leren kruipen, lopen, slikken en praten... Dat er geen beperking is, maar dat je wel regelmatig de rust pakt om je potentiaal de tijd te gunnen om zich in je lijf te verankeren?


Huidige tijd

Tegen