De vertaler vertaald

Bijgewerkt op: 17 mei



Er is een verschil tussen de spelling van Brits-Engels en Amerikaans-Engels. En het verschil is minimaal maar groot genoeg voor ergernissen en zowaar drama’s.


Een verhaaltje over hoe spellingscorrectie zorgde voor een kleine ruzie tussen mijn vertaler en redacteur en hoe spelling een rol speelde in de aanloop naar de oorlog in Irak.


Engels als wereldtaal

Engels is de lingua franca van de moderne wereld, van het internet. Ik neem aan dat de grootsheid van die taal eerst gekoppeld was aan het Britse koloniale imperium en na de Tweede Wereldoorlog aan de invloed van de Verenigde Staten.


Schrijven in de eigen taal

Ik begin de artikelen op deze blog allemaal in mijn eigen taal, het Nederlands. Dat werkt fijner en voelt creatiever, vrijer. Menig lezer zal dat herkennen, hoe goed en grond het Engels ook zal zijn. Na een eerste schets, of enkele schetsen, werk ik een artikel uit. Dan redigeer ik eerst de eigen taal via LanguageTool en ga dan het artikel vertalen.





Vertaling en redactie

De vertaling gaat via DeepL. De kwaliteit hiervan is overtuigend. Ik kopieer mijn tekst en plak het in de applicatie voor vertaling. De vertaalde tekst gaat in een nieuw aangemaakt bestand. Ik lees het nauwkeurig door en weer corrigeren en redigeren met de hulp van LanguageTool, de taalassistent.


Ruzie

Tot voor kort was er dan ruzie in de tent. Het ene programma corrigeerde het andere en het maakte me onzeker of mijn artikelen wel foutloos gepubliceerd werden. En toen ben ik er een grondig ingedoken en kwam ik erachter dat LanguageTool (zit in mijn schrijfprogramma Ulysses) de standaard instellingen van de computer overneemt en dat DeepL een instelling heeft per vertaling.


Toen heb ik een peiling gedaan op Twitter en 80% van mijn lezers vindt Brits-Engels de standaard voor de wereldtaal en niet het Amerikaans-Engels. Dus heb ik die knoop doorgehakt en me geschikt naar die standaar