Wat een zijden kaart me leerde over content

Bijgewerkt op: 6 jul.


Ik maak content voor het web, maar wat is content? Ik vertel een verhaal over een zijden kaart om het woord en begrip content uit te leggen.


Tekst op marmeren treden.
Een jurk gemaakt van zijden kaarten.

Ik stoei al een tijdje met het begrip content. Ongeveer 30 jaar geleden begon ik mijn werk in het digitale bereik, en wel als webmaster. En in mijn hele loopbaan ben ik bezig geweest met content. Door te schrijven, te fotograferen, websites te maken, interactieve toepassingen te ontwikkelen, beheersystemen te gebruiken, zoekmachine optimalisatie te doen. Maar het is zo een vloeibaar begrip, een vluchtig begrip, ongeveer zoals het woord energie.


Content

Het woord betekent letterlijk zoiets als inhoud. Dat wat wordt bevat, contained. Maar zodra je iets met content doet, het rangschikt, het medium aanpast, ontstaat er deels weer nieuwe content. En digitaal kan dat snel, makkelijk en in grote hoeveelheden. Een film is content, maar bestaat uit lossere delen die ook weer content zijn. Zoals de muziek bijvoorbeeld. Door content via verwijzingen te verbinden ontstaat een nieuw product. Een artikel in Wikipedia is content, maar Wikipedia is ook content. Een afbeelding is content, die afbeelding in een webpagina is content en die webpagina is een website en dat is content. Heel het internet is samengevat content.


Content zet de geest in beweging

Laat ik er maar even nuchter en praktisch naar kijken en het niet te filosofisch maken. Content is een abstractie en tegenwoordig ook data dat door een instrument (device) tot leven kan worden geroepen en via de zintuigen omgezet worden. Voor te leren (informatie), te genieten of bijvoorbeeld te verspreiden en delen. In die zin is het dus een potentieel, iets wat de geest in beweging kan zetten. Zoals een energie.


Zijden kaart

Deze wat romantische, vertellende benadering van content helpt me om niet te verzanden in een academisch verhaal. Als content te zien is als potentiële energie is dan kan ik er creatiever naar kijken.


Precies dat inzicht kreeg ik toen ik las over een Nederlandse vrouw die in een gevangenkamp opgesloten had gezeten, maar al snel na de oorlog met naald en draad voor zichzelf een mooie jurk maakte. Van zijden landkaarten.


Eerst snapte ik het niet en moest wat rondvragen, maar in de Tweede Wereldoorlog bleken de geallieerde vliegeniers een zijden sjaal te dragen van het gebied waarover ze vlogen. Mochten ze neerstorten dan hadden ze een lichte, watervaste, niet knisperende en kreukelende kaart van het gebied.


Jurk van zijden landkaarten. Rijksmuseum.
Jurk van zijden landkaarten. Rijksmuseum.

Deze omzetting van content van papieren kaart naar stoffen kaart naar jurk maakte me blij en dus ook content. Deze betekenisvolle jurk leek me een prima anecdote om de bijzondere aard van content uit te leggen. Het is wat je met content doet dat het maakt wat het is. En een kaart is alleen een kaart als die gebruikt wordt om de weg te zoeken. Op perkament, papier of een zijden doek. Maar als kledingstuk is het een patroon, een versiering. Een kaart zonder gebied.