Weinig zelfvertrouwen kost tijd en geld



Een kathedraal binnenstappen doet me soms verlangen katholiek te zijn. Devoot het Ave Maria kunnen zingen. Wanneer ik naar de moeder Maria kijk dan omhelst me ook altijd zo een warm, droevig gevoel van binnen. Een beetje weeïg en stiekem laat ik dan toch ook nog een kleine wens bij haar achter. Iets van, kan je ervoor zorgen dat mijn zaak succesvol wordt...


Met wat onzekere treden stap ik dan weer uit zo een kathedraal, op zoek naar een oriënteringspunt, want meestal ken ik de stad waar zo een bouwwerk staat niet erg goed.


Jij denkt nu vast wel waar gaat dit artikel naar toe. Daar komt het: Hoe gek het eigenlijk is hoeveel geloof we in iemand anders stellen wanneer wij ons wat onzeker voelen.


Mijn eigen ervaringen

Ik ben er in mijn leven drie keer ingestonken en was bereid al mijn vermogens en mijn capaciteiten met andere te delen door samen een bedrijf te starten. Want, ik voelde me alleen en vooral zo onzeker. De eerste keer ging ik nota bene een samenwerking aan met onze oppas. Ze was bezig om een werving-en-selectiebureau te starten. Onze samenwerking ging toen mis omdat ik zelf nog half in loondienst zat en eigenlijk niet echt begreep waar werving en selectie over ging. Nu achteraf kan ik daar ontzettend om lachen. Want het ondernemerschap zat er zeker wel in, alleen miste ik de focus.


Mijn tweede mislukte samenwerking was met een accountmanager. Hij zou ervoor zorgen dat we grote opdrachten binnen zouden krijgen. Ik was daar verantwoordelijk voor om de online werkzaamheden uit te voeren. Een samenwerking die qua verdeling zeer krom in elkaar stak. Ik moest 100% inleggen, maar hij wilde per se de directeur zijn. Van mijn geld kocht hij zich vervolgens een representatieve auto.


Helaas heb ik van dat geld nooit meer iets teruggezien. En uiteraard heb ik na enkele weken deze samenwerking beëindigd. Het was er eentje met een bittere nasmaak waar ik zeer veel van heb geleerd.


Ego's en charlatans

Want wat zorgt ervoor dat we zodra we ons over een gebied onzeker voelen ons laten meesleuren door enorme ego's of zelfs charlatans. Dat we hun zo veel geloof schenken om er later erachter te komen, jeetje dat had ik me ook kunnen besparen.


Het heeft met die verdomde onzekerheid te maken, tenminste was dit in mijn geval zo.


Want telkens wanneer ik op het punt stond om vanuit onzekerheid te ondernemen deed zich een situatie voor die te mooi was om waar te zijn. Want onzekerheid straal je ook uit. Hoe dan ook, mijn derde samenwerking begon veelbelovend. Zij kon iets wat ik niet kon en waar ik me zelf ook onzeker over voelde. Ook dit is helaas door meningsverschillen uit elkaar gespat ofwel, ze was met de noorderzon vertrokken naar overzee. Sindsdien hebben wij geen enkel contact meer met elkaar.


Zielig? Ja dat was het zeker wel even. Want zulke mislukte samenwerkingen kosten je naast geld ook een heleboel energie. Ze zuigen je leeg en maken je een stukje harder van binnen.